فکر می کنم هنوز که هنوز است روحم اونقدر که باید آماده نشده که تلخ ننویسه واسه همین فقط از دنیای ترانه ها برات می نویسم و ...
آخ یکی بود یکی نبود یه عاشقی بود که یه روز بهت می گفت دوست داره آخ که دوست داره هنوز
دلم یه دیوونه شده واسه ات بی آزاره هنوز از دل دیوونه نترس آخ که دوست داره هنوز
گفتی که با وفا بشو سهم من از وفا تویی سهم من از خودم تویی سهم من از خدا تویی
گفتی که دلتنگی نکن آخ مگه میشه نازنین حال پریشون منو ندیدی و بیا ببین
شب که میشه به عشق تو غزل غزل صدا میشم ترانه خون قصه ی تموم عاشقا می شم.....
پ.ن - دارم کتابای اوریانا فالاچی رو می خوانم که ترجمه یغما گلرویی است... خیلی جالبن... شما هم اگه فرصت کردین بخونین... یک مرد ... جنس ضعیف ... نامه به کودکی که هرگز زاده نشد....

پ.ن۲- تصور کن که شخصی که بسیار دوستش داری داره به سمت یه گرداب میره و هرچی هم که تو بهش می گی که اونجا گردابه اون باور نمی کنه و با سماجت می خواد به راهش ادامه بده اونوقت تو چی کار می کنی باهاش می ری و غرق می شی یا خودتو کنار می کشی و غرق شدنش رو تماشا می کنی؟؟؟؟!!!!!

من يكي مجنون ديگر در پي ليلاي خويشم
عاشق اين شور و حال عشق بي فرداي خويشم
ديروز امروز فردا و هر روز و هر روز و هر روز... بابايي مثل روز برام روشنه كه يه روز اين چيني شكسته تنها تكيه گاهت ميشه.. اما با اين ضربه هايي كه بهش زدي نمي دونم تا كي مي تونم دوباره و دوباره پيوندش بزنم... خدايا فقط تو هستي كه مي فهمي ... به هيچكس نمي تونم بگم تو دلم چي مي گذره ... خدايا فقط تو مي توني راهنماييم كني بهم بگو چي كار كنم... بگو واقعا حكمتت چيه؟؟؟ من گيج و منگ شدم....

در دو چشم من نگاه كن تو منو از من جدا كن با محبت آشنا كن
ترك آن افسانه ها كن مهرباني را صدا كن اين تو و من را رها كن
نازنينم تو منو از نو بنا كن
بابايي عزيزم شيريني ديشب خيلي چسبيد ... وبيشتر از شيريني حضور شيرين و گرماي وجود خودت بود كه محفلمون رو گرم كرده بود... عزيزم... عزيزم ... عزيزم... نمي دونم گفتن اين واژه چه حسي رو برات ايجاد مي كرد... اما باور كن وجودت براي هر سه نفر ما عزيز بود كه دائم اون رو تكرار مي كرديم... جدا از حس شيطنت... بابايي نمي دوني چه حسي داشت وقتي كه اونطور يواشكي دستم رو فشار دادي... يعني كه مي دونم كنارمي ..مي دونم كه چقدر همديگه رو دوست داريم... و يعني اينكه چقدر دلم مي خواد در آغوشت بگيرم... خدايا ممنونم براي همه ي لحظه هاي شيرين.... امشب قراره بريم كرج خونه ي خاله بزرگه و به احتمال نود و نه درصد پيش پيش تا دايي ايرانه جشن شب يلدا رو برگزار كنيم... صبح انقدر هول هولكي راه افتادم كه نمي دونم چطوري حاضر شدم و چي برداشتم و چي برنداشتم....
عيد همه تون هم پيش پيش مبارك... شايد عيد قربان روزي باشه براي قرباني كردن خودخواهي ها... قرباني كردن منم ها و بخشيدن عطر مهربوني به تمام بندگان خدا....

دلم اگر به دست تو به نيزه اي نشان شود
براي زخم نيزه ات سينه سپر نمي شود
شايد فكر كردن به دوست داشتن شيرين باشه... شايد تصورش دوست داشتني باشه ... اما براي حفظ دوست داشتن لحظه هاي نفس گيري هست كه فقط عمق احساساتت و ايمانت مي تونه حفظت كنه... بارها و بارها دارم از اين لحظه ها برات مي گذرم ... اما عزيز دلم شايد جسم زميني من تحمل اينهمه عشق آسماني رو نداشته باشه... خدايا بهترين ها رو براي هر دومون مي خوام... و براي همه ي عاشقاي دنيا....
عاشق باشيد....

When I need you just closed my eyes and I'm with you
نمي دونم اين بده يا خوبه... اما واقعا همين اتفاق مي افته ... كافيه چشمام رو روي هم بذارم و حس كنم كه كنارمي... حس دوست داشتني بودن در آغوشت... حس نفس هاي گرمت روي پوستم... و بوسه هايي كه دوست دارم تا ابديت ادامه پيدا كنه... مهم نيست كه تفاوت دوست داشتن هامون چقدره...مهم اينه كه مي دونم روزهاي بسياري خواهد بود كه شروعش با بوسه ي سلام تو باشه و پايانش با شب بخير گفتن در آغوشت....
پ.ن- حال خاله خوبه... ديروز از بيمارستان مرخص شد... دايي هم خيلي خوشحالم كه اومده كلي هم كيفيدم.... تنها مشكل باقي مونده حجم زياد كار شركت و نگه د اشتن هاي بي مورد آقاي رئيسه كه خيلي بهم فشار مياره....

پ.ن۲- صبح نوشتمش اما الان دارم می فرستم از دست این رئیس گیر.....

من اگر خوبم اگر بد چمن آرايي هست
كه از آن دست كه مي پروردم مي رويم
از دست پسرها و ماماناشون كلي كفري هستم... بعد فكر مي كنم يعني منم وقتي مامان مي شم همين كار رو مي كنم با بچه ام.... خداييش بيشتر پسرهاي اين دور و زمونه يه جورايي عشق گمشده ي ماماناشون هستن ... واسه همينم خيلي سخت ميشه باهاشون ارتباط برقرار كرد...
پ.ن- هنوز هم عشق با همه ي موجوديتش درونم جاريه... و هنوزم مي دونم كه چقدر عاشقانه دوستت دارم ... يه راه هاي جديدي رو مي خوام شروع كنم... براي خودم .. براي تو ... و براي با هم بودن...

هر چي باشه مي گذرن لحظه ها از بد و خوب
عاشق سحر بودم از همون تنگ غروب
كوتاه ، مختصر و مفيد بگم... ديروز سومين سالگرد آشنايي مون بود... هرچند كه ديروز نديدمش اما پريروز خونه ي آفتابگردون براش يه مهموني باحال گرفتم كه كلي خوش گذشت... امروز تو اداره اسباب كشي دارم واسه همينم بعد از نوشتن اين پست كامپيوتر رو خاموش مي كنم و نمي دونم كي دوباره روشن شه.... امشب دايي از سوئد مياد و از اون طرف هم همين امروز عصر خاله ام بيمارستان بستري ميشه كه فردا عملش كنن... حس و حالمم داره خوب ميشه... تو شركت يه كم مشكل دارم كه انشالله بعد از اسباب كشي امروز حل ميشه... ببخشيد كه همه رو مثل كد نوشتم اما به خدا نمي رسيدم و نمي خواستم هم كسي بي خبر بمونه ... سيستم كه راه افتاد ميام و به همه تون سر مي زنم....
پ.ن- بابايي مهم نيست كه چي مي گي چي فكر مي كني و چي رفتار مي كني صرفنظر از همه ي اينها من دوست دارم .... شايد اشك هاي اين سه چهار روزه تاوان دوست داشتني ست كه بايد پس بدم ... اما ...خدايا بي اثر باشه....

دوست دارم سر بذارم رو شونه هات خوابم كني
دوست دارم سپيده دم با بوسه بيدارم كني
خب دوست دارم ....خيلي هم دوست دارم... بعضي صبح ها خودمو مي زنم به خواب و تصور مي كنم كه مياي و بيدارم مي كني... انقده اون روزا دلچسب مي شه.... بودنت .. حرف زدن باهات... شنيدن صدات خيلي خيلي لذت بخشه... خيلي هم دلچسبه...
ديروز كلاس دكتر فرهنگ عالي بود... هرچند كه من از نيمه دوم كلاس رسيدم... و فقط قسمت نمايش مولكولهاي آب روي پرده رو ديدم... كه تحقيقات بسيار بسيار شگفت انگيزي رو بيان مي كرد... ما داريم با خودمون چيكار مي كنيم؟؟؟؟ اينهمه امواج منفي كه به اطرافمون ساطع مي كنيم... و نمي فهميم كه چه بلايي داريم سر خودمون و اطرافيانمون مي آريم... دلم ميخواست همه ي اونچه كه تو كلاس بود رو براتون توضيح مي دادم اما جزوه هامو خونه جا گذاشتم...
و ديگه اينكه مي خواستم ازتون بخوام كه قسمت دوم بازي رو شروع كنيد كه سر كلاسمون فهميدم ادامه ي اين بازي درست نيست يعني اينكه انسان بايد هدف هاش رو براي خودش نگه داره و به ديگران نگه... واسه همين بازي رو فعلا تعطيل مي كنم تا اولين فرصتي كه يه بازي حسابي ديگه به ذهنم برسه اما مي آم و همه چيز رو درباره ي هدف هاتون تشريحش و چطوري جدا كردنش از آرزوها مي گم....
ببخشيد كه خيلي خوب نشد... شاد باشيد...

بذار باور كنم يه تكيه گاهم براي غربت يه مرد عاشق...
بابايي وقتي كه سكوت مي كني انگار دنيا هم سكوت كرده.. انگار زمان ايستاده و دائم دلشوره دارم ... كه چي شده چرا جواب نميده... نكنه يه كاري كردم كه عصباني اش كرده...نكنه.. نكنه... نكنه... واسه همينم بغض مي كنم.. به همه پيله مي كنم... بداخلاق و بهونه گير ميشم و... بهم بگو كه چته.. بهم بگو حتي اگه برام بدترين باشه.. اما بهم بگو... حرف بزن... تو كه مي دوني چقدر مي تونم آرومت كنم... پس چرا هيچي نمي گي... تو كه مي دوني هيچوقت حرفايي كه بهم مي زني رو به روت نميارم .. همه رو توسينه ام نگه مي دارم... پس بيا و بهم بگو چي شده...
پ.ن- مرسي كه هدف هاتون رو مي نويسين... اما بايد بيام و توضيح بدم فرق بين هدف و مقصد و ارزش رو... حتما فردا ميام و مي گم كه جريانش چيه كه سه شنبه بازي بعدي رو داشته باشيم...
پ.ن2- همه ي خانواده شديدا در تداركات اومدن دايي هستن... بابايي بيا ما هم تو اين شور و حال شريك باشيم....