تو قحطی محبت دادی به عشقم عادت
رو بال مهربونی رفتم تا بی نهایت
بابایی کی گفته که خیلی بده که یه زن اینجوری یه مرد رو دوست داشته باشه...اصلا کجای دنیا گفته که فقط ما زنها باید مورد عشق واقع بشیم و هیچوقت نباید عاشق باشیم و از عشقمون بگیم و داد بزنیم بابا من عاشقم حاضرم همه چیزم رو بدم اما عشقم شاد و سالم و راحت باشه..بابایی شنیدن خیلی از آهنگ ها منو به یاد تو می اندازه و دلم هری می ریزه پایین و یه جورایی می شم که یهو بی خودی (البته از نظر بقیه) لبخند می زنم و شادی و غمم معلوم نیست که مال چیه.. البته خودم می دونم مربوط به حال و هوای تو میشه.. هرچقدر به خودم می گم وقتی بابایی تو همه تو باید دختر خوبی باشی و محکم باشی تا بتونی بهش کمک کنی اما ناخودآگاه خودمم غمگین می شم و هرکاری می کنم نمی تونم شادت کنم..... بابایی دیشب گفتی که دست ما نیست که همیشه کنار هم باشیم .. اما من مطمئنم که ما می تونیم این کار رو با هم بکنیم و بهترین زندگی رو بسازیم طوری که همه بتونن از زندگیمون لذت ببرن....