تو اگه باشي آسمون صافه
غصه ها پشت كوه قافه
هربار كه قراره ببينمت درست مثل الان يه حس و حال خوبي دارم .. انگار كه هيچ چيز و هيچ كس نمي تونه اين شادي رو ازم بگيره... اتفاقاتي كه مي افته انگار همه شون يه رنگ و بوي ديگه داره .. هرچند وقت يه بار يادم مي افته كه مي بينمش و ته دلم قند آب مي كنن...حتي زماني كه شديدا غرق كارم يهو به خودم مي گم فردا مي بينمشا بعد كلي خوشحال تر مي شم و غرق مي شم توي احساسات خوش و سرمستي و از اين حرفا... تو هم معلومه كه شادي .. معلومه كه درست مثل خودم ذوق و شوق فردا رو داري... مي گما من و تو كه اين همه دوست داريم پيش همديگه باشيم... بگذريم بابايي ... زندگي هميشه مي تونه با عشق زيباتر باشه... دوست دارم و دوستم داري شايد واقعا همين كافيه براي هر دوتامون...

پ.ن- همه ی حرف های خوب و حسهای خوب شاید گفتنی نباشه..شاید شنیدنی هم نباشه.. اما به این معنی نیست که خواستنی هم نباشه.... همه ی نگفتنی ها و نشنیدنی ها و خواستنی هاتو با همه وجود می خوام ....