در دو چشم من نگاه كن تو منو از من جدا كن با محبت آشنا كن
ترك آن افسانه ها كن مهرباني را صدا كن اين تو و من را رها كن
نازنينم تو منو از نو بنا كن
بابايي عزيزم شيريني ديشب خيلي چسبيد ... وبيشتر از شيريني حضور شيرين و گرماي وجود خودت بود كه محفلمون رو گرم كرده بود... عزيزم... عزيزم ... عزيزم... نمي دونم گفتن اين واژه چه حسي رو برات ايجاد مي كرد... اما باور كن وجودت براي هر سه نفر ما عزيز بود كه دائم اون رو تكرار مي كرديم... جدا از حس شيطنت... بابايي نمي دوني چه حسي داشت وقتي كه اونطور يواشكي دستم رو فشار دادي... يعني كه مي دونم كنارمي ..مي دونم كه چقدر همديگه رو دوست داريم... و يعني اينكه چقدر دلم مي خواد در آغوشت بگيرم... خدايا ممنونم براي همه ي لحظه هاي شيرين.... امشب قراره بريم كرج خونه ي خاله بزرگه و به احتمال نود و نه درصد پيش پيش تا دايي ايرانه جشن شب يلدا رو برگزار كنيم... صبح انقدر هول هولكي راه افتادم كه نمي دونم چطوري حاضر شدم و چي برداشتم و چي برنداشتم....
عيد همه تون هم پيش پيش مبارك... شايد عيد قربان روزي باشه براي قرباني كردن خودخواهي ها... قرباني كردن منم ها و بخشيدن عطر مهربوني به تمام بندگان خدا....