اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد
من و ساقی بهم سازیم و بنیادش بر اندازیم...
کی جرات کرده که بابایی منو ناراحت کنه... هرکی این کار رو کرده با من طرفه و مطمئن باش نمی ذارم راحت بشینه... منتظر یه فرصتم تا جواب تمام کاراشونو بدم... صبر داشته باش عسلی همه چیز درست میشه...
بابایی حالا که داری شام می خوری... دلم می خواد بیام بشینم رو به روت و غذا خوردنت رو نگاه کنم...و با هر لقمه غذایی که می خوری احساس انرژی بکنم... از اولین باری که با هم رفتیم بیرون یادمه که دیدن غذا خوردنت رو دوست داشتم..وقتی که غذا رو قورت می دی حرکت سیب گلوت رو دنبال می کنم.. دلم می خواد مسیر حرکت غذا رو از روی پوستت لمس کنم ... می دونی هربار که پوستت رو لمس می کنم حتی اگه فقط در سطح یک دست دادن کوتاه باشه.. یا برخورد خیلی کوتاه تر... احساس می کنم اون قسمت از پوستم از هم می شکافه و می خواد اون حس برخورد رو تو خودش نگه داره... نمی دونم تا حالا کسی تونسته اون عشقی رو که من نسبت به تو دارم تجربه کنه.. اگه اینطور باشه اونم می فهمه که این دنیا چقدر زیباست... و اصلا زندگی بدون این حس معنی نداره...
پ.ن- گچ پام رو باز کردم... آخ جووووووووووون ده جلسه فیزیوتراپی دارم...و تا دو هفته نباید رانندگی کنم...اما من امروز تا مطب دکتر رو خودم پشت رل نشستم .. انقده مزه داشت...