اگرچه حسن تو از عشق غیر مستغنی است

من آن نیم که از این عشقبازی آیم باز

دیشب خیلی خوش گذشت عسلی... حتی لحظات کوتاهی رو که در کنار هم داشتیم... گرفتن بازوت و همراهیت در کنار استخر پر از خفاش (به جای ماهی) شیطنت هات ... بازی کردنت با تمام جانوران اطراف استخر و همه و همه هرچند کوتاه اما دلنشین بود... نگاهت رو دوست دارم... عشقت رو بیشتر ... و همیشگی بودنت رو که سرنوشت هردومونه...  موشک کنارمه و همه اش سعی می کنه که از تو جاش بیاد بیرون و به بابایی اش سلام کنه... دلم می خواست دیشب موشک رو با خودم می آوردم که ببینیش ... اگه فقط به اندازه ی یک هزارم من دلش برات تنگ شده باشه اونوقته که داره از دلتنگیت پرپر می زنه... می دونم که فردا هم دوباره می بینمت... می دونم که ذوق کردن من ناراحتت کرد... اما به خدا وقتی کسی رو دوست داری بودن حتی یه لحظه  هم در کنار اون برات یه دنیاست... اونوقته که ارزش هر ثانیه از زندگی در کنار همدیگه رو می دونی و اونوقته که یه نگاه کوتاه در صدم ثانیه مستت می کنه و از خود بی خود می شی... دلم برای بی خودی در آغوشت یه ذره شده و منتظرم که برسه اون لحظه ی یکی شدن.....