دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است
در این راه و روش می رو که با دلدار پیوندی
سرم رو روی سجاده می ذارم و آروم آروم اشکهام رو مهمونش می کنم... بوی خاک باران خورده می آید... بجای دعای باران طلب آفتاب می کنم... رهایی می طلبم... و.. ساعت ها بعد می فهمم که بی دلیل در راه قدم گذاشته ام و نا آزموده آنچه را که نباید خواسته ام....باز بارانی تر می شوم و می گذرم...
حالا دعای باران می خوانم.. دعای بوسه .. دعای همیشگی شدن و همیشه ماندن.. دعایی از سر پذیرش... ببار باران ببار سیراب بکن این زمینو... بتاب آفتاب بتاب روشن بکن اسمونو... و در زمان خویش ببار .. و در مکان خویش بتاب... من زمینی را با تصمیمات خدایی چه کار... چه دور نشسته ام از راه و چه بیراهه رفته ام ... هرچند با پذیرش انسان بودنم خطا رفتنم بی دلیل نیست... بنام تنها کلمه ای که  وجودم از اوست ...می ایستم مانند همه ی انسان های عاشق پیشین... می نشینم مانند همه ی انسان های عاشق پیشین.. می بارم مانند تمام ابرهای انسانی ...و می تابم مانند خورشید عشق... شاد باشید و پایدار...

---

پ.ن- شقایق جان راهی بی نظیر را جلوی پایم گذاشتی ... ممنونم مثل همیشه موثر بود...
پ.ن2- توتی جونم زود زود خوب شو ... نذار بخاطر ناراحتیت نخودک هم ناراحت بشه...
پ.ن3- جناب ملیسا خان بسیار از شما بی خبریم اینجا می نویسیم که یادتان بماند ما همیشه به همه خبر می دهیم...
پ.ن 4- ماهی سیاه کوچولو امروز دوباره کتاب را خواندم که رطب خورده نباشم و یادم آمد که دنیا چقدر بزرگ است و چقدر چیزهای زیبا دارد که ما باید کشفشان کنیم خدا کند تو هم یادت بیاید...
پ.ن5- بابایی مهم نیست که چی میشه... مهم نیست که نوشته هام رو می خوانی یا نه... مهم نیست که من رو طالع نحس می دونی یا یه فرشته ... مهم اینه که می دونم که باید چیکار کنم .. مهم اینه که یادم باشه که اومدم تا به تو عشق بورزم .. یادم باشه که نباید عشق ورزیدنم جلوی پیشرفتت رو بگیره.. و خدا شاهده که تا بحال نذاشتم که این اتفاق بیفته .. اما اگه تو عکسش رو فکر می کنی کاری ازم بر نمیاد جز اینکه دستامو رو به عظمتش بگیرم و بگم.. خدایا فقط تو شاهد باش...