همینکه اول و آخر تو هستی
به محتاج تو محتاجی حرومه...
خدایا ببخش که از دیشب توکل رو یادم رفته بود ... صبوری رو کنار گذاشتم و فکر کردم که کسی غیر تو باید دستمو بگیره... شاید حکمتت چیز دیگه ای بوده که نخواستی همه چیز اونجوری که من  می خوام بشه... خدایا کمک کن که پرده های تردید از دلش کنار بره.. کمک کن که راهشو پیدا کنه... کمک کن که حوصله اش برگرده و وفاداری رو یادبگیره... خدایا کمک کن که هر دو تا دنیاشو داشته باشه... آمین....
پ.ن- به یاد همه ی دوستای گلم هستم اما مدتیه وقتم برای بودن توی اینترنت محدود شده به بزرگواری خودتون ببخشید....سعی می کنم حتما در اولین فرصت به همه تون سر بزنم اما خواهشا سر نزدن من رو به حساب اینکه به یادتون نیستم نذارید.... من همیشه به دوستای خوبی که توی دنیای مجازی دارم افتخار می کنم.....

پ.ن ۲- این بار یه قسمتی از حرفامو گذاشتم تو موزیک روی وبلاگ و روونه کردم شاید واسه اینکه خودم روم نمی شد بگم.....